Vasco van der Valk - Motorcross

Sterke seizoensafsluiter in European Junior Cup

Als toetje van het motorsportseizoen was er een wildcardoptreden in de European Junior Cup (EJC) gepland, tijdens de laatste Europese ronde van het Wereldkampioenschap Superbikes op het Franse circuit van Magny Cours. De EJC rijdt met relatief zware 500cc Honda’s, voor Vasco een heel nieuwe machine maar voor de vaste coureurs in die klasse juist een zeer bekende motor, waardoor het zeker niet makkelijk zou worden om vooraan te komen rijden.

Het leek de laatste weken wel of de pechduivel met Vasco meereisde. Tot twee keer toe werd hij, volledig buiten zijn schuld, tijdens een wedstrijd van de motor gereden, waardoor zijn eindstand in de Moriwaki 250 JuniorCup er niet beter op werd. Ook op de eerste trainingsdag van de EJC ging het weer mis, deze keer bleek de door de organisatie verstrekte motor geen goede remhendel te hebben, waardoor Van der Valk in de eerste ronde al ten val kwam. Een gang naar de medische post en het ziekenhuis met een pijnlijke knie zorgde er gelijk voor dat allebei de trainingen op vrijdag niet gereden konden worden. Geen voordeel als je de motor en de competitie niet kent.

Op zaterdag was er dan eindelijk de mogelijkheid voor één training, met de nog pijnlijke rechterknie flink in de tape van de specialisten van de Clinica Mobile. Uitlopen van andere races zorgde ervoor dat die training pas om 18:45 begon, er waren nog net geen koplampen meer nodig. Door de gemiste eerdere trainingen was de afstelling van de motor vooral een gok, met als gevolg dat hij elke bocht erg wijd liep en er niet meer in zat dan een 20ste startplaats voor de zondag.

De zondag begon vooral met veel regen. De hele dag vielen er bij alle races veel rijders, de coureurs in de EJC waren dan ook gewaarschuwd voor het soms verraderlijk gladde asfalt. Het plan was dan ook om in de eerste ronden vooral overeind te blijven, om dan later in de race pas te gaan pushen. Dat plan bleek te werken, want voor Vasco gingen de rijders met bosjes tegelijk neer. Uiteindelijk was er wat meer rust, en ging Vasco op het gas toen hij samen met zijn maatje Jaimie kwam te rijden. Jaimie is een supermoto-coureur, dus die schrikt er niet van als het achterwiel een halve meter uitstapt, voor Vasco was het vooral heel beheerst over de spekgladde baan blijven rijden, zonder Jaimie te laten gaan. Rondenlang knokten ze en haalden elkaar steeds in, waarbij Jaimie uiteindelijk de snelste raceronde neerzette, met Vasco’s rondetijd als tweede. Samen rolden ze van achteruit zo het hele veld op, om uiteindelijk net achter de nummer 3 op een vierde en vijfde plaats te eindigen.

Een mooi resultaat dus, van plaats 20 naar plaats 5 in zulke omstandigheden !